Demonstracja w rocznice rosyjskiej agresji na Polskę
17 września 2026
godz. 18:00
Przed Ambasadą Federacji Rosyjskiej, ul. Belwederska 49, Warszawa
Organizator: Ruch Obrony Granic
Co roku aktywiście Ruchu Obrony Granic organizują demonstracje przez rosyjską ambasadą w rocznice rosyjskiej agresji na Polskę we wrześniu 1939. Konsekwencją rosyjskiej agresji w 1939 roku, było to, że po wojnie ziemie polskie stały się faktyczną rosyjską kolonią. By zniewolić Polaków, Rosjanie stworzyli komunistyczne władze i komunistyczny aparat terroru. W pierwszej dekadzie PRL był on zdominowany przez komunistów żydowskiego pochodzenia – bo niewystarczającej ilości było komunistów polskiego pochodzenia, a Rosjanie nie chcieli swojej władzy w Polsce opierać tylko na zdegenerowanym marginesie społecznym.
Osobą, która organistowała narzucanie Polsce rosyjskiej powojennej okupacji, czyli i komunistycznego aparatu terroru zdominowanego przez komunistów żydowskiego pochodzenia był generał rosyjskiej bezpieki NKWD Iwan Sierow. Jedną z niewielu osób, które publicznie (w obecności wielu kamer, w wypowiedzi skierowanej do rosyjskiego ambasadora) gloryfikowały generała NKWD, oddającego władze nad Polakami w ręce żydokomuny, Iwana Sierowa był influencer występujący pod pseudonimem artystycznym Aleksander Jabłonowski. Dziś bliski współpracownik Grzegorza Brauna i twarz jego partii Korona.
Innym kandydatem partii Brauna Korony na posła jest Mateusz Piskorski, który wedóg mediów przeciwstawia się likwidacji pomników ku czci rosyjskiej Armii Czerwonej i występował na kanale Odrodzenie Komunizmu, na którym gloryfikowano Stalina i rosyjski mord na polskich oficerach w Katyniu.
Jabłonowski chwali Sierowa od 0.14
Rosjanie, nie ufając Polakom, całkowicie ufali Żydom. W ostatnim roku wojny i po jej zakończeniu na ziemiach powojennej Polski żydowscy partyzanci wstępowali do podporządkowanej Rosjanom polskojęzycznej milicji i bezpieki, której celem była walka z polskimi patriotami niezgadzającymi się na komunistyczną okupację.
Po II wojnie światowej Żydzi stanowili mniej niż 1% społeczeństwa polskiego. W 1945 stojący na czele władz komunistycznej „Polski” nominat Rosjan i rzeczywisty figurant Bolesław Bierut twierdził, że Żydzi zajmują ponad 500 stanowisk kierowniczych w Ministerstwie Bezpieczeństwa Publicznego, czyli ponad 13%, i stanowią 1,7% ogółu pracowników resortu.
Od 1944 do 1956 Żydzi stanowili 29% kierownictwa bezpieki, był to nieproporcjonalnie duży odsetek wśród wszystkich funkcjonariuszy aparatu terroru dla społeczności stanowiącej poniżej 1% wśród osób zamieszkujących zimie polskie.
Sowiecki doradca (realnie nadzorca) oddelegowany z Moskwy do Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego pułkownik Mikołaj Steliwanowski w raporcie, z 20 października 1945, do Ludowego Komisarza Spraw Wewnętrznych, czyli szefa rosyjskiej bezpieki Ławrientija Berii informował, że Żydzi w MBP stanowią 18,7% zatrudnionych i zajmują 50% stanowisk kierowniczych.
W I Departamencie MBP Żydzi stanowili 27% zatrudnionych i zajmowali 100% stanowisk kierowniczych, w Wydziale Personalnym 23% pracowników było Żydami, a w kierownictwie było siedmiu Żydów. Wydział do spraw Funkcjonariuszy (Inspekcja Specjalna) składała się w 33% z Żydów, wszyscy oni zajmowali stanowiska kierownicze. W Wydziale Sanitarnym Żydzi stanowili 49%, w Wydziale Finansowym 30%.
W 1949 roku ambasador ZSRR (Rosji) w Polsce Wiktor Lebiediew pisał, że „w MBP poczynając od wiceministrów, poprzez dyrektorów departamentów, nie ma ani jednego Polaka, wszyscy są Żydami. W Departamencie Wywiadu pracują wyłącznie Żydzi”.
Na 447 kierowniczych stanowisk, bez wojewódzkich urzędów bezpieczeństwa, 131 posad, czyli prawie 30%, zajmowały osoby, które w rubryce narodowość wpisane miały Żyd. Od 1944 do 1954 Żydzi zajmowali w MBP 37,1% stanowisk kierowniczych. Po 1954 odsetek Żydów spadł we władzach bezpieki do 34,5%. Od 1944 do 1954 szefowie wojewódzkich urzędów bezpieczeństwa w 20,5% byli Żydami.
Żydzi byli komendantami komunistycznych koncentracyjnych obozów pracy. Po II wojnie światowej w całej Polsce było ich ponad 300. Salomon Morel był komendantem obozu w Świętochłowicach przeznaczonego dla Niemców i Ślązaków. Następnie komendantów fili Auschwitz w Jaworznie (gdzie zastąpił Iwana Mordasowa). Morel zabił osobiście lub doprowadził do śmierci ponad 10.000 osób.
Żydzi całkowicie zdominowali władze okupowanej po wojnie przez komunistów Polski i kierownictwo aparatu bezpieczeństwa. Żydzi stanowiący po wojnie mniej niż 1% populacji, w bezpiece stanowili 30% składu osobowego – co pokazuje, że ogromny odsetek populacji żydowskiej musiał być etatowymi pracownikami komunistycznego aparatu terroru. W 1948 roku w bezpiece zatrudnionych było 26.600 osób, 30% z nich prawie 8.000, po 1947 na ziemiach polski mieszkało 90.000 Żydów, więc ponad 11% populacji żydowskiej, bez wykluczenia dzieci czy starców, było zatrudnione w samej bezpiece, nie licząc zatrudnionych w komunistycznej biurokracji, wojsku, propagandzie, czy kontroli nad gospodarką.
Współpraca Żydów z komunistycznymi zbrodniarzami zinstytucjonalizowana i podległa była Centralnej Komisji Specjalnej przy Centralnym Komitecie Żydów Polskich. Formalnie (od 1946 roku) i z instytucjonalizowanie z komunistyczną bezpieką współpracowało 2500 Żydów z 200 miejscowości. Żydowskie bojówki były uzbrojone i niezależne od polskojęzycznych władz, zajmowały się sianiem terroru wśród Polaków, dysponowały rozbudowanym wywiadem infiltrującym Polaków. Ofiarami Żydów padło tysiące Polaków. Społeczność Żydowska kolaborowała z UB, MBP, MO, ORMO. Żydzi tworzyli dla komunistycznego aparatu zbrodni siatkę agenturalną w fabrykach, bazarach, szkołach, uniwersytetach, kościołach i podziemiu antykomunistycznym. Nieumundurowane bandy żydowskie podporządkowane NKWD mordowały i szpiegowały Polaków. Kolaboracja Żydów z sowietami była powszechna i doprowadziła do zamordowania tysięcy Polaków.
W bezpiece, cywilnej i wojskowej, pośrednio lub bezpośrednio podległej Rosjanom, Żydzi zajmowali się wyłapywaniem, torturowaniem i mordowaniem polskich patriotów, przenikaniem do polskiego podziemia, by skutecznie je eksterminować. Mordom towarzyszyło niszczenie i grabież polskiej własności. Żydzi prześladowali nawet tych Polaków, którzy pomagali Żydom podczas II wojny światowej.
Żydzi z UB znajdowali szowinistyczną przyjemność w torturowaniu i mordowaniu Polaków, więzionych Polaków nazywali „polskimi świniami”, deklarowali, że wymordują wszystkich Polaków. Szowiniści żydowscy bardziej nienawidzili Polaków niż Niemców, wykorzystywali każdą szansę, by zamordować Polaka. W terror zaangażowani byli też Żydzi spoza bezpieki, wydający NKWD i bezpiece polskich patriotów. Polacy stawali się ofiarami prócz mordów i tortur, również deportacji w głąb ZSRR — co było w większości wypadków wyrokiem śmierci poprzedzonej długotrwałymi cierpieniami.
Żydzi bezpodstawnie oskarżali Polaków o antysemityzm. Żydowskie oskarżenie o antysemityzm prowadziło do aresztowania, tortur i śmierci niewinnych ofiar. Ofiarą bezpodstawnych żydowskich oskarżeń byli też Polacy zaangażowani w ratowanie Żydów podczas II wojny światowej. Aleksander Ford szef komunistycznego przemysłu filmowego bezpodstawnie dla osiągnięcia własnych korzyści zadenuncjował bezpiece Jerzego Gabryjelskiego, którego aresztowano i torturowano. Polacy wskazani przez Żydów wysyłani byli do niewolniczej pracy w sowieckich obozach koncentracyjnych, gdzie mordowani byli pracą ponad siły.
Komuniści (w tym i Żydzi) prześladowali, aresztowali, deportowali w głąb ZSRR, torturowali, mordowali, dziesiątki tysięcy żołnierzy polskiego podziemia, którzy często w czasie wojny pomagali Żydom. Prowadziło to, do upowszechnia niechęci wobec Żydów. Żydzi z UB pacyfikowali całe wsie. Polacy zazwyczaj byli aresztowani bez powodu.
Według zaniżonych szacunków od 1944 do 1947 roku komuniści, a wśród nich Żydzi, zabili 50.000 polskich patriotów podczas walk z podziemiem antykomunistycznym. 3000 Polaków zamordowano w ramach wykonania „kary śmierci”. 10.000 bez wyroków w więzieniach i podczas egzekucji. Aresztowano 518.000 chłopów, którzy sprzeciwili się kolektywizacji. 100.000 tysięcy Polaków deportowano do łagrów. 150.000 Polaków aresztowano i torturowano. Niepomierną rolę w tych zbrodniach odegrali Żydzi.
Jan Bodakowski
Bibliografia:
„Biuletyn IPN” nr 11/58
„Żydzi i Polacy” Chodakiewicz, Fronda 2000
„Po zagładzie. Stosunki Polsko Żydowskie 1944-1947” Chodakiewicz, IPN 2008
Strona Ruchu Obrony Granic
https://www.ruchobronygranic.pl/
Chętni do współpracy Ruchem Obrony Granic i z Rotami Niepodległości Roberta Bąkiewicz mogą skontaktować się za pośrednictwem maila i telefonicznie.
[email protected]
509 941 261
Walkę Rot w obronie Polski i Polaków można wesprzeć finansowo, korzystając z poniższych kont:
Darowizny w PLN: 36 1020 1055 0000 9302 0445 6612
Darowizny w USD: 26 1020 1055 0000 9102 0445 8733
Darowizny w Euro: 46 1020 1055 0000 9702 0445 8758
Wpłata tytułem: darowizna na cele stowarzyszenia
Kod BIC (SWIFT): BPKOPLPW
IBAN: PL26 1020 1055
0000 9102 0445 8733
Twoje wsparcie to inwestycja w przyszłość Polski.
Dzięki Tobie możemy organizować więcej działań, manifestacji i kampanii, które przybliżają nas do wolnej i niepodległej Polski. Dołącz do grona naszych wspierających i bądź częścią siły, która zmienia rzeczywistość. Razem osiągniemy więcej!
WSPIERAJ NAS