Ogólnopolski Ruch Sprzeciwu na swoim profilu na X poinformował, że „Adam Borowski i Ryszard Majdzik podpisali Deklarację Pruszkowską” będącą wyrazem sprzeciwu „wobec niszczenia Polski”, i poparcia dla „suwerenność zamiast uległości”
Ogólnopolskiego Ruchu Sprzeciwu to nowa inicjatywa współtworzona przez lidera Ruchu Obrony Granic Roberta Bąkiewicza, która sprzeciwia się: polityce klimatycznej UE, która prowadzi do katastrofy gospodarczej w Europie, umowom z Mercosur i Ukrainą, która doprowadzą do zniszczenia polskiego rolnictwa, oraz paktowi migracyjnemu.
W swojej deklaracji Ogólnopolskiego Ruchu Sprzeciwu opowiada się za: bezpieczeństwem energetycznym Polski, powrotem do produkcji energii z węgla w celu obniżenia jego ceny, pozostaniem w polskich rękach kolei i transportu, leśnictwem i łowiectwem wolnymi od szaleństw pseudo ekologów, edukacją wolna od demoralizacji, bezpieczeństwem zdrowotnym Polaków i obroną polskiej gospodarki „przed celowym osłabianiem na rzecz obcych interesów, szczególnie niemieckich”.
Sygnatariusz deklaracji Ogólnopolskiego Ruchu Sprzeciwu Adam Borowski był organizatorem manifestacji przeciwko rosyjskiej agresji na Czeczenię i Gruzję, Adam Borowski był też jednym z pierwszych, którzy w III RP nagłaśniali walkę żołnierzy wyklętych z komunistyczną Rosją i jej polskojęzycznymi pachołkami. Wydany przez Borowskiego album o podziemiu antykomunistycznym stał się fundamentem pamięci o wyklętych.
Za działalność antykomunistyczną Adam Borowski został wyrzucony ze studiów historycznych na Uniwersytecie Warszawskim w stanie wojennym. Od 1980 roku był członkiem NSZZ Solidarność. Działalność kontynuował w konspiracji w stanie wojennym (między innymi organizował akcje uwolnienia ze szpitala postrzelonego przez milicjantów działacza opozycji Jana Narożniaka). Aresztowany w lipcu 1982 więziony był za działalność opozycyjną przez dwa lata do 1984 roku. Po odzyskaniu wolności w konspiracji działał w Solidarności Walczącej i wydawał nielegalną prasę opozycyjną.
Po transformacji ustrojowej w 1989 roku założył wydającą książki historyczne Oficynę Wydawniczą „Volumen”, działał w Lidze Republikańskiej i Przymierzy Prawicy. Od 1994 nagłaśniał zbrodnie rosyjskie w Czeczenii. Działał w Klubie Gazety Polskiej i Ruchu Obrony Granic. Jest członkiem Rady do spraw Kombatantów, Osób Represjonowanych i Działaczy Opozycji Antykomunistycznej przy Prezydencie RP Karolu Nawrockim.
Z biogramu drugiego sygnatariusza deklaracji Ogólnopolskiego Ruchu Sprzeciwu Ryszarda Majdzika opublikowanego na stronie internetowej Instytutu Pamięci Narodowej Encyklopedia Solidarności można się dowiedzieć, że:
„Ryszard Majdzik, ur. 20 VII 1958 w Skawinie k. Krakowa. Ukończył Zespół Szkół Elektryczno-Mechanicznych tamże (1976) i LO w Krakowie (2001).
1976-1977 tokarz w Zakładach Doświadczalnych w Skawinie, w 1977 magazynier w hucie aluminium tamże, 1977-1978 monter turbin parowych w Elektrowni Skawina, w 1978 monter zestawów trakcyjnych w PKP Kraków-Płaszów, 1978-1983 ślusarz-tokarz w Zakładzie Konstrukcji Stalowych Elbud w Krakowie. 1978-1980 współpracownik KSS KOR, SKS, uczestnik ROPCiO. W czasie służby wojskowej za dyskusję o zbrodni katyńskiej aresztowany, w IV 1979 przytrzymywany w Opolu, w VII 1979 zwolniony. 1979-1980 drukarz, kolporter wydawnictw niezależnych. Od 29 XI 1979 członek założyciel Porozumienia Młodych Niepodległość i Demokracja; od początku 1980 członek KPN, wystąpił w VII 1980 (po wpadce punktu poligraficznego, który zorganizował u Bogdana Samborskiego przy ul. Findera w Krakowie).
25-29 VIII 1980 organizator solidarnościowego strajku okupacyjnego w ZKS Elbud, najdłuższego w Małopolsce; od IX 1980 w „S”, członek Komitetu Założycielskiego w Elbudzie, następnie przewodniczący KZ, od 15 IX 1980 członek założyciel MKZ Małopolska, od III 1981 współzałożyciel KOWzP przy MKZ, w VII 1981 delegat na I WZD Regionu Małopolska, członek Prezydium ZR, delegat na I KZD;, od 5 III 1981 członek Prezydium KOWzP, w XI 1981 w ramach KOWzP współorganizator Marszu Wolności i Praw Człowieka w Krakowie; od IX 1981 członek Klubów Służby Niepodległości.
13 XII 1981 internowany w Ośr. Odosobnienia w Nowym Wiśniczu, Załężu k. Rzeszowa, Kielcach-Piaskach, VI-VIII 1982 uczestnik 51-dniowej głodówki, przewieziony do szpitala w Krakowie przy ul. Śniadeckich, skąd we IX 1982 zbiegł i pozostawał w ukryciu; 27 IX 1982 oficjalnie zwolniony. W I 1983 ponownie pracownik Elbudu, organizator i przewodniczący TKZ. 31 VIII 1983 w 3. rocznicę podpisania Porozumień Sierpniowych organizator 5-minutowego strajku w Elbudzie, następnie przemarszu do kościoła św. Józefa w Podgórzu, za co 2 IX 1983 zwolniony z pracy. W 1983 ślusarz w Kombinacie Budownictwa Mieszkaniowego w Krakowie-Kobierzynie, 1983-1984 mechanik pojazdów gąsienicowych w Zakładzie Melioracji Wodno-Kanalizacyjnej w Krakowie-Borku Fałęckim, 1984-1988 pracownik Przedsiębiorstwa Gospodarki Mieszkaniowej w Skawinie. W 1983 wydawca (z Adamem Szostkiem, Markiem Byrglem, Robertem Kościelnym, Teresą Buńko, Anną Majką, Markiem Klimczykiem, Zbigniewem Sikorskim i Tadeuszem Jodłowskim) w Skawinie podziemnego pisma „Wolny Głos”; w III 1984 inicjator pisma TKZ „Elbudowiec”, w IV 1984 współzałożyciel (z Ryszardem Kusiem, Marianem Banasiem, Wiesławem Mazurkiewiczem i Julianem Mielnikiem) Komitetu Pomocy Więzionym za Przekonania (od 1985 Komitet Obrony Więzionych i Prześladowanych za Przekonania Polityczne „S” Regionu Małopolska), po wyjeździe w VIII 1984 R. Kusia do USA przewodniczący, 1984-1987 współwydawca podziemnego pisma „Homo Homini”, drukarz, kolporter. Po rozbiciu TKZ w Elbudzie oskarżony o kierowanie nielegalną organizacją, od IV 1984 w ukryciu; od 13 VI 1984 poszukiwany listem gończym, 2 IX 1984 aresztowany, przetrzymywany w areszcie WUSW w Krakowie przy ul. Mogilskiej, 7 IX 1984 sprawę umorzono na mocy amnestii. W XI 1984 sygnatariusz Inicjatywy Obywatelskiej w Obronie Praw Człowieka Przeciw Przemocy. 19-25 II 1985 uczestnik głodówki rotacyjnej w kościele Narodzenia NMP w Krakowie-Bieżanowie. W 1985 współorganizator KOS Skawina. 1985-1989 drukarz (z żoną Beatą Majdzik) „Solidarności Skawina” (kontynuacja „Wolnego Głosu”) oraz „Orła Białego”. W IV 1988 ogłosił pogotowie strajkowe w Przedsiębiorstwie Gospodarki Mieszkaniowej w Skawinie w solidarności ze strajkującymi hutnikami, 26 IV – 4/5 V 1988 uczestnik strajku w Hucie im. Lenina. Od 1988 po wyjeździe Jacka Klasia za granicę ponownie przewodniczący TKZ w Elbudzie. W l. 80. wielokrotnie zatrzymywany w związku z uczestnictwem w manifestacjach, m.in. 13 IX 1983 skazany przez kolegium ds. wykroczeń na 2 mies. aresztu bez prawa zamiany na grzywnę.
W 1989 przeciwnik Okrągłego Stołu. Od 1990 ponownie pracownik Elbudu (obecnie Stp Elbud Sp. z o.o.). Od 1990 w Solidarności ’80, przewodniczący KZ w Elbudzie, przewodniczący Regionu Małopolska, członek KK. 21 III 2006 współorganizator w Krakowie z upoważnienia Polonii Amerykańskiej i Australijskiej (z Arturem Rogalą i Małgorzatą Mamajko) Grupy Polonia bez Agentów działającej na rzecz lustracji środowisk polonijnych.
Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2007), Krzyżem Semper Fidelis (2009), Medalem Niezłomnym w Słowie (2011), Krzyżem Wolności i Solidarności (2015), Medalem KEN (2017).
25 VII 1980 – 25 V 1987 rozpracowywany przez p. III RUSW w Skawinie w ramach SOS krypt. Skawinka/Skawinka II; 18 IV – 17 IX 1984 przez Wydz. V WUSW w Krakowie w ramach SOR krypt. Koło; 15 I 1985 – 19 XII 1987 Wydz. III WUSW w Krakowie w ramach SOR krypt. Fantasta; 19 VI 1987 – 26 I 1990 przez p. V RUSW w Skawinie w objęty KE krypt. Niepoprawny”.
Informacje ze strony IPN można uzupełnić informacjami z biogramu pana Ryszarda z Wikipedii.
„Od 1990 w NSZZ »Solidarność« 80, przewodniczący Komisji Zakładowej i Komisji Krajowej. W 2001 ukończył liceum ogólnokształcące w Krakowie.
W 2002 z ramienia lokalnego komitetu kandydował na burmistrza miasta i gminy Skawina, zajmując przedostatnie, 6. miejsce. W 2006 bezskutecznie kandydował do rady powiatu krakowskiego z listy Ligi Polskich Rodzin. W 2010 z ramienia lokalnego komitetu został wybrany na radnego gminy Skawina. W 2014 z własnego komitetu uzyskał reelekcję. Kandydował też ponownie na burmistrza, zajmując ostatnie, 4. miejsce.
[…]
W 2018 kandydował w wyborach samorządowych na radnego gminy Skawina z komitetu Prawa i Sprawiedliwości. Zdobył mandat, uzyskując 881 głosów, co przełożyło się na najlepszy wynik w okręgu nr 2 i drugi najlepszy wynik w gminie. W wyborach w 2023 bezskutecznie kandydował do Sejmu z listy PiS. W 2024 odnowił mandat radnego gminy Skawina. Wszedł w skład komitetu wspierającego kandydaturę Karola Nawrockiego na prezydenta RP w wyborach w 2025.
W grudniu 2024 został nieprawomocnie ukarany grzywną w wysokości tysiąca złotych przez sąd rejonowy w Krakowie za znieważenie aktywistki Małgorzaty Boroń podczas zgromadzenia pod Wawelem w listopadzie 2023. W marcu 2025 policja zatrzymała w jego mieszkaniu w Skawinie karabiny, pistolet i amunicję; w opinii biegłych sądowych z zakresu broni i balistyki była to broń, z której można oddać strzały i na posiadanie której konieczne jest zezwolenie, którego nie miał”.
Strona Ruchu Obrony Granic
https://www.ruchobronygranic.pl/
Chętni do współpracy Ruchem Obrony Granic i z Rotami Niepodległości Roberta Bąkiewicz mogą skontaktować się za pośrednictwem maila i telefonicznie.
[email protected]
509 941 261
Walkę Rot w obronie Polski i Polaków można wesprzeć finansowo, korzystając z poniższych kont:
Darowizny w PLN: 36 1020 1055 0000 9302 0445 6612
Darowizny w USD: 26 1020 1055 0000 9102 0445 8733
Darowizny w Euro: 46 1020 1055 0000 9702 0445 8758
Wpłata tytułem: darowizna na cele stowarzyszenia
Kod BIC (SWIFT): BPKOPLPW
IBAN: PL26 1020 1055
0000 9102 0445 8733
Roty można wesprzeć, przekazując
1,5% PIT
KRS 0000409211
Cel szczegółowy: Roty
Jan Bodakowski
Twoje wsparcie to inwestycja w przyszłość Polski.
Dzięki Tobie możemy organizować więcej działań, manifestacji i kampanii, które przybliżają nas do wolnej i niepodległej Polski. Dołącz do grona naszych wspierających i bądź częścią siły, która zmienia rzeczywistość. Razem osiągniemy więcej!
WSPIERAJ NAS