Czy w kwestii imigracji wyciągniemy wnioski z doświadczeń Zachodu, czy powtórzymy jego błędy?

Czy w kwestii imigracji wyciągniemy wnioski z doświadczeń Zachodu, czy powtórzymy jego błędy – krok po kroku, w imię politycznej poprawności i krótkoterminowych interesów?

Zjawisko związane z obecnością migrantów kulturowo odmiennych, napływających do Europy Zachodniej głównie z regionu Maghrebu, ma charakter wielowymiarowy. Z jednej strony bywa postrzegane jako egzotyczne, z drugiej – coraz częściej ujawnia swój wymiar niebezpieczny. Problem zaczyna się tam, gdzie zanika jakakolwiek gotowość do asymilacji.

Nielegalni migranci w wielu krajach Europy Zachodniej nie przyjmują zasad życia społecznego, kulturowego i prawnego państw, które ich przyjęły. Nie funkcjonują według norm obowiązujących rdzennych mieszkańców Francji, Anglii, Szwecji, Norwegii, Portugalii czy krajów Beneluksu. Zamiast integracji powstają zamknięte enklawy – kulturowe i etniczne getta, które stopniowo odcinają się od otoczenia.

Enklawy te zaczynają żyć własnym życiem. Odtwarzają porządek klanowy, plemienny i normatywny przeniesiony z krajów pochodzenia. W praktyce stają się obszarami wyłączonymi spod realnej kontroli państwa. Policja, służby socjalne, a często nawet wojsko funkcjonują tam jedynie symbolicznie albo wcale. Powstaje sytuacja faktycznej eksterytorialności – absurdalnej i groźnej dla suwerenności państw narodowych.

Brak asymilacji prowadzi do kolejnego etapu: ekspansji. Getta nie pozostają zamknięte – zaczynają „pełzać” na zewnątrz. Dochodzi do zajmowania kolejnych dzielnic miast, przejmowania pustostanów, skłotów, budynków opuszczonych lub czasowo nie zamieszkałych. Wszystko to odbywa się pod osłoną źle pojętej polityki wolnościowej, nadużywanych haseł praw obywatelskich oraz bezradności państwowych instytucji.

Skuteczność reakcji państw starej Europy jest niska. W efekcie narasta eskalacja przemocy, przestępczości, gwałtów i poczucia zagrożenia wśród rdzennych mieszkańców. Statystyki nie pozostawiają złudzeń – i to one mówią najwięcej. Rolą socjologa nie jest demonizowanie rzeczywistości, lecz nazywanie faktów społecznych, prawnych i kulturowych po imieniu. A fakty te dzieją się tuż za zachodnią granicą Rzeczypospolitej.

Myślenie, że po przekroczeniu polskiej granicy ci sami migranci nagle zmienią swoje wzorce zachowań, jest skrajnie naiwne. To narracja propagandowa, służąca dezorientacji społeczeństwa i osłabieniu czujności wobec realnych zagrożeń. Tymczasem zagrożenie to jest jak najbardziej realne.

W języku potocznym mówimy czasem: „ten typ tak ma”. I dokładnie tak należy patrzeć na te procesy – nie w kategoriach jednostkowych wyjątków, lecz trwałych wzorców kulturowych. Społeczności o silnie plemiennym, klanowym i ekspansywnym charakterze dążą do zajmowania nowych terytoriów, by odtwarzać na nich swoje struktury społeczne, religijne i normatywne. Nie po to, by się integrować, lecz by funkcjonować według własnych zasad – niezależnie od państwa, w którym się znalazły.

Jacek Kurzępa

Jacek Kurzępa, specjalizuje się socjologii, jest doktorem habilitowanym i profesorem uczelnianym- wykłada na kilku uczelniach wyższych. W latach osiemdziesiątych w PRL tworzył niezależne harcerstwo ZHR. Działał w AWS i PiS. Jest radnym sejmiku. Dziś jest ekspertem Ruchu Obrony Granic.

Strona Ruchu Obrony Granic
https://www.ruchobronygranic.pl/

Chętni do współpracy Ruchem Obrony Granic i z Rotami Niepodległości Roberta Bąkiewicz mogą skontaktować się za pośrednictwem maila i telefonicznie.
[email protected]
509 941 261

Walkę Rot w obronie Polski i Polaków można wesprzeć finansowo, korzystając z poniższych kont:
Darowizny w PLN: 36 1020 1055 0000 9302 0445 6612
Darowizny w USD: 26 1020 1055 0000 9102 0445 8733
Darowizny w Euro: 46 1020 1055 0000 9702 0445 8758
Wpłata tytułem: darowizna na cele stowarzyszenia
Kod BIC (SWIFT): BPKOPLPW
IBAN: PL26 1020 1055
0000 9102 0445 8733

Roty można wesprzeć, przekazując
1,5% PIT
KRS 0000409211
Cel szczegółowy: Roty