Demonstracja w rocznice rosyjskiej agresji na Polskę
17 września 2026
godz. 18:00
Przed Ambasadą Federacji Rosyjskiej, ul. Belwederska 49, Warszawa
Organizator: Ruch Obrony Granic
Rosyjska agresja na Polskę 17 września 1939, która doprowadziła do II wojny światowej, skazała po wojnie miliony Polaków na życie w komunistycznej nędzy. Jest to jeden z powodów, dla których środowisko Ruchu Obrony Granic co roku organizuje demonstracje przed rosyjską ambasadą w rocznice rosyjskiej agresji na Polską 17 września 39.
Rosjanie, by móc bezkarnie i skutecznie rabować powojenne ziemie polskie narzucili Polakom władze komunistycznej „Polski” złożone ze swoich agentów i marionetek (w pierwszej dekadzie zdominowane przez komunistów żydowskiego pochodzenia).
Zachód akceptował powojenne uzależnienie Polski od Rosji. W 1943 roku w Teheranie alianci akceptowali aneksje terytorialne polskich Kresów i nową wschodnią granicę Polski. W 1945 w Jałcie alianci zaakceptowali rozciągnięcie nad Polską sowieckiej strefy wpływów. Nie było w tym nic dziwnego — już w 1939 roku alianci zaakceptowali sowiecką agresję na Polskę, a podczas I wojny światowej dla zachodu, białych i bolszewików było naturalne, że Polska jest zależna od Rosji.
Rządzona przez będących rosyjskimi marionetkami komunistów Polska Rzeczpospolita Ludowa nie była państwem suwerennym – „wszystkie kluczowe decyzje w latach 1944 – 1989 podejmowano w Moskwie”. W Moskwie decydowano o składzie władz PRL, o „rozpoczęciu obrad i treści okrągłego stołu”. Stopień zależności PRL (i republik wchodzących w skład ZSRR) z biegiem czasu (od śmierci Stalina) był coraz mniejszy.
Pierwszym etapem sowieckiej dominacji był kilkuletni okres okupacji wojskowej do czasu powstania realnie podległych Rosjanom organów władzy komunistycznej w Polsce. W tym też czasie eksplodowała rabunkowa eksploatacja Polski przez Rosjan. Rosjanie w pierwszej powojennej dekadzie masowo rabowali Polaków, gwałcili Polki, deportowali i mordowali przeciwników komunizmu, sprawowali jawną władzę.
Drugi etap rosyjskie dominacji, trwający do 1956 roku kolonializm, charakteryzował się brakiem oparcia społecznego dla kolonizatorów, budowaniem zaplecza dla komunistycznej dyktatury z konformistów i lewicowców.
Transformacja bloku wschodniego była wypadkową sytuacji w ZSRR. Do śmierci Stalina ZSRR narzucał system sowiecki Europie, po śmierci Stalina nastąpiła erozja systemu. Rosjanie jednak długo wykorzystywali do szantażu Polski kwestie nieuregulowane granicy zachodniej Polski.
Trzeci etap rosyjskiej kolonialnej dominacji nad ziemiami polskimi trwał od 1956 (wtedy to wybuchły protesty niezadowolonego społeczeństwa, nad którymi kontrolę szybko przejęli ludzie władzy) do 1985 roku. System ten działał jak Jarłyk i był stanem zależności znanym ze średniowiecznej Rosji. Polegał na tym, że wielki chan udzielał zezwolenia poddanym jego władzy książętom na sprawowaniu władzy. Jarłyk jednocześnie określał zobowiązania książąt wobec wielkiego chana. Zezwolenie zwane właśnie jarłykiem zawierało zapisy o lojalności wobec wielkiego chana i potwierdzenie zdolności książąt do płacenia daniny i sprawowania władzy. Książęta krwawo walczyli między sobą o jarłyk, ta wzajemna walka była fundamentem władzy chana.
W ZSRR zamiast związków rodzinnych ważna była przynależność do grup interesów, dla tego Rosjanie szczuli na siebie PZPR-owskie kliki (walka między nimi szła nie o idee, ale o dostęp do koryta). Każda PZPR-owska klika miała swoich nadzorców w Moskwie (przynależała do jednej z grup interesów w ZSRR). Moskwa sterowała polityką PRL, rozgrywając i tworząc konflikty między klikami w PRL. Wszyscy członkowie klik w PRL byli lojalni wobec Rosji, a nie względem siebie. Kto stracił przychylność Moskwy, był niedopuszczany do walki o władzę, przychylność Moskwa okazywała audiencjami u pierwszego sekretarza. Rządzący PRL swoimi rządami realizowali interesy ZSRR, wszelkie ważne decyzje musiała zaakceptować Moskwa. Jarłyk służył Moskwie do przerzucania kosztów imperium na kolonie.
Rok 1956 do uzyskania większej suwerenności dla siebie wykorzystał ideowy komunista Gomułka. Gomułka zmarginalizował kliki PRL i osobiście negocjował z Moskwą. Pozostał jednak komunistą wiernym ZSRR. W 1968 roku w PRL przejęli władzę po komunistycznych idealistach przedstawiciele pragmatycznej nomenklatury zainteresowani tylko zyskami z kolaboracji z ZSRR. Idee komunistyczne w całym bloku traktowano instrumentalnie jako gwarant nienaruszalności władzy i prestiżu. Politykę marginalizacji klik partyjnych prowadził też Gierek, który jednocześnie zabiegał o mocniejsze poparcie Kremla. Niezwykle lojalny wobec Moskwy Jaruzelski, choć przeciwstawił się Breżniewowi, wbrew niemu marginalizując beton partyjny PZPR, by lansować lojalne wobec siebie środowisko karierowiczów (na monopol w biurze politycznym KC PZPR zezwolił Jaruzelskiemu kosztem betonu partyjnego Gorbaczow). Jaruzelski firmował podjętą w Moskwie decyzje o przeprowadzeniu stanu wojennego i proces realizacji stanu wojennego. Jednak do 1989 nie naruszono wasalności PRL wobec ZSRR, PRL był uzależniony od Moskwy personalnie i instytucjonalnie.
Jan Bodakowski
Bibliografia: „W objęciach wielkiego brata” Instytut Pamięci Narodowej 2009
Strona Ruchu Obrony Granic
https://www.ruchobronygranic.pl/
Chętni do współpracy Ruchem Obrony Granic i z Rotami Niepodległości Roberta Bąkiewicz mogą skontaktować się za pośrednictwem maila i telefonicznie.
[email protected]
509 941 261
Walkę Rot w obronie Polski i Polaków można wesprzeć finansowo, korzystając z poniższych kont:
Darowizny w PLN: 36 1020 1055 0000 9302 0445 6612
Darowizny w USD: 26 1020 1055 0000 9102 0445 8733
Darowizny w Euro: 46 1020 1055 0000 9702 0445 8758
Wpłata tytułem: darowizna na cele stowarzyszenia
Kod BIC (SWIFT): BPKOPLPW
IBAN: PL26 1020 1055
0000 9102 0445 8733
Twoje wsparcie to inwestycja w przyszłość Polski.
Dzięki Tobie możemy organizować więcej działań, manifestacji i kampanii, które przybliżają nas do wolnej i niepodległej Polski. Dołącz do grona naszych wspierających i bądź częścią siły, która zmienia rzeczywistość. Razem osiągniemy więcej!
WSPIERAJ NAS